Φέτος ήταν μια περίεργη, και αρκετά δύσκολη, χρονιά από πολλές απόψεις. Ακόμα και στα βιβλία, διάβασα το καλύτερο για μένα, πολλά διαμάντια, αλλά και πολλά άλλα που είτε τα τελείωσα με το ζόρι είτε τα άφησα στη μέση (ή ούτε καν έφτασα σε δύο περιπτώσεις τη μέση). Ωστόσο, θα αναφέρω τα καλύτερα του έτους, αυτά που με άγγιξαν, με συγκίνησαν, με προβληματισαν, με έβαλαν να σκεφτώ πολλά άλλα πράγματα πέραν των προσωπικών μου προβλημάτων. Ως είθισται αυτή η λίστα περιλαμβάνει το top 10.
Λοιπόν, έχουμε και λέμε:
1) Ειρήνη Βαρδάκη - Ανάρμοστον εστί: το πρώτο βιβλίο που διάβασα δυο φορές, και είχα χρόνια να το κάνω αυτό. Το καλύτερο βιβλίο που έχω διαβάσει ποτέ
2) Στέφαν Τσβάιχ - Σκακιστική νουβέλα: ένα εξαιρετικό ψυχογράφημα
3) Δημήτρης Σίμος - Τοξικά μάτια: η στροφή προς κάτι νέο, κάτι διαφορετικό και αξιόλογο από έναν συγγραφέα που αγαπήσαμε όλοι από το πρώτο του βιβλίο
4) Andrea Camilleri - Δίχτυ ασφαλείας: ένας ήρωας, Ο Μονταλμπανο, που μεγαλώνει και ωριμάζει μαζί με τον συγγραφέα του. Ένα πολύ δυνατό βιβλίο από πολλές απόψεις
5) J. Ricardo Pedro - Το δικό σου πρόσωπο θα ειναι το τελευταιο: απόλυτα καινοτόμο, έξυπνο, συναισθηματικά φορτισμένο βιβλίο που έχει να πει πολλά σε όποια χέρια και να πέσει
6) Arne Dahl - 6x2: ο συγγραφέας που δεν παύει κάθε φορά να με εκπλήσσει. Ένα βιβλίο που θίγει τόσο τις ανθρώπινες σχέσεις όσο και τα παιδικά τραύματα, μπαίνοντας στα σκοτεινά νερά ενός διαταραγμενου μυαλού
7) Jeffrey Archer - Τα χρονικά των Κλιφτον (η εφταλογια στα δικά μου μάτια είναι ένα μεγάλο βιβλίο): εξαιρετική γραφή, με την οποία περιγράφει με ιδιαίτερη μαεστρία από τα πιο απλά μέχρι να πιο πολύπλοκα θέματα. Μια σειρά βιβλίων που απλά δεν μπορείς να την αφήσεις από τα χέρια σου
8) Ethan Cross - Ο ποιμένας: ένα έξυπνο παιχνίδι μεταξύ του καλού και του κακού στις απόλυτες μορφές του. Ένα παιχνίδι στο οποιο κάποιος κλέβει, είναι προδεδικασμενο ότι θα χάσεις ή μήπως όχι;
9) Στέφαν Τσβάιχ - ο φόβος: χωρίς άλλο σχόλιο. Βαθύ ψυχογράφημα συναισθημάτων
10) Ειρήνη Βαρδάκη - το Ρ της ερωμένης: αν και περσινό, που το διάβασα φέτος μετά το ανάρμοστον εστί, είναι από τα πολύ πολύ καλά βιβλία που έχω διαβάσει. Ποιος είναι ο καλός, ποιος ο κακός, ποιος αγαπάει πραγματικά και ποιος όχι, δεν είναι ποτέ σίγουρο... μέχρι την τελευταία σελίδα.
Εύχομαι σε όλους καλές γιορτές. Το 2020 να μας βρει υγιείς και αγαπημένους, αφήνοντας στην άκρη έχθρες που βασίζονται σε θέματα που δεν προσβάλλουν, δεν υποβαθμίζουν και δεν κρίνουν την αξία, την δουλειά και την προσωπικότητα του άλλου.
Να έχουμε μια καλή αναγνωστικα χρόνια, όλοι οι λάτρεις του βιβλίου!
Λοιπόν, έχουμε και λέμε:
1) Ειρήνη Βαρδάκη - Ανάρμοστον εστί: το πρώτο βιβλίο που διάβασα δυο φορές, και είχα χρόνια να το κάνω αυτό. Το καλύτερο βιβλίο που έχω διαβάσει ποτέ
2) Στέφαν Τσβάιχ - Σκακιστική νουβέλα: ένα εξαιρετικό ψυχογράφημα
3) Δημήτρης Σίμος - Τοξικά μάτια: η στροφή προς κάτι νέο, κάτι διαφορετικό και αξιόλογο από έναν συγγραφέα που αγαπήσαμε όλοι από το πρώτο του βιβλίο
4) Andrea Camilleri - Δίχτυ ασφαλείας: ένας ήρωας, Ο Μονταλμπανο, που μεγαλώνει και ωριμάζει μαζί με τον συγγραφέα του. Ένα πολύ δυνατό βιβλίο από πολλές απόψεις
5) J. Ricardo Pedro - Το δικό σου πρόσωπο θα ειναι το τελευταιο: απόλυτα καινοτόμο, έξυπνο, συναισθηματικά φορτισμένο βιβλίο που έχει να πει πολλά σε όποια χέρια και να πέσει
6) Arne Dahl - 6x2: ο συγγραφέας που δεν παύει κάθε φορά να με εκπλήσσει. Ένα βιβλίο που θίγει τόσο τις ανθρώπινες σχέσεις όσο και τα παιδικά τραύματα, μπαίνοντας στα σκοτεινά νερά ενός διαταραγμενου μυαλού
7) Jeffrey Archer - Τα χρονικά των Κλιφτον (η εφταλογια στα δικά μου μάτια είναι ένα μεγάλο βιβλίο): εξαιρετική γραφή, με την οποία περιγράφει με ιδιαίτερη μαεστρία από τα πιο απλά μέχρι να πιο πολύπλοκα θέματα. Μια σειρά βιβλίων που απλά δεν μπορείς να την αφήσεις από τα χέρια σου
8) Ethan Cross - Ο ποιμένας: ένα έξυπνο παιχνίδι μεταξύ του καλού και του κακού στις απόλυτες μορφές του. Ένα παιχνίδι στο οποιο κάποιος κλέβει, είναι προδεδικασμενο ότι θα χάσεις ή μήπως όχι;
9) Στέφαν Τσβάιχ - ο φόβος: χωρίς άλλο σχόλιο. Βαθύ ψυχογράφημα συναισθημάτων
10) Ειρήνη Βαρδάκη - το Ρ της ερωμένης: αν και περσινό, που το διάβασα φέτος μετά το ανάρμοστον εστί, είναι από τα πολύ πολύ καλά βιβλία που έχω διαβάσει. Ποιος είναι ο καλός, ποιος ο κακός, ποιος αγαπάει πραγματικά και ποιος όχι, δεν είναι ποτέ σίγουρο... μέχρι την τελευταία σελίδα.
Εύχομαι σε όλους καλές γιορτές. Το 2020 να μας βρει υγιείς και αγαπημένους, αφήνοντας στην άκρη έχθρες που βασίζονται σε θέματα που δεν προσβάλλουν, δεν υποβαθμίζουν και δεν κρίνουν την αξία, την δουλειά και την προσωπικότητα του άλλου.
Να έχουμε μια καλή αναγνωστικα χρόνια, όλοι οι λάτρεις του βιβλίου!
